Ze besloten dat ze allebei een eigen lijstje met namen zouden maken, los van elkaar. Bevil herinnert zich een spannende, opwindende tijd. Het startkapitaal van Roth was er, de toekomst lachte hen toe, maar welke naam moest dit nieuwe project krijgen?
Ze besloten die vraag elk vanuit hun eigen perspectief te benaderen, zoals gewoonlijk.
Op het eerste lijstje van Bevil klonk vooral verbeelding door: Kestrel, Odyssey en andere vondsten die hij later als ‘redelijk bruikbaar’ zou omschrijven, namen die appelleerden aan ‘beweging’ en aan mythes. De suggesties van Dick ademden een heel andere natuur: United Bicycles, Eagle, National, American Bicycle Company.
Het zegt alles over de karakterverschillen van beide ondernemers. Bevil was de verhalenverteller, Dick de zakenman. De een neigde naar schoonheid en gevoel, de ander naar duidelijkheid en rede. Toch klikte het tussen hen, en vulden hun verschillende denkwijzen elkaar prima aan.
Hoe Trek aan zijn naam kwam
Bevil had in die dagen veel contact met Tom French, de voormalige Stella-werknemer die er ook bij was toen Dick Nolan aan Bevil voor het eerst toonde hoe een frame gemaakt wordt. French, die later bij Trek sales & marketing zou gaan werken, was degene die bij Bevil het zaadje plantte: “Heb je al aan ‘Trek’ gedacht? Dat is een Zuid-Afrikaans woord.”
Nu was Bevil in Zuid-Afrika geboren, maar ‘Trek’ was niet bij het opgekomen. Het woord bleef plakken en kwam op zijn lijstje.
Een tijdje later kwamen Dick en Bevil samen op hun vaste stek, de Pine Knoll Supper Club in Lake Mills, en om hun lijstjes aan elkaar voor te leggen.
Bevil moest smakelijk lachen om de voorstellen van Dick. “Dit meen je niet,” zei hij. Hij was verbaasd over het contrast. De suggesties van hemzelf stonden bol van de romantiek, die van Dick waren pragmatisch, zonder franje, zeer direct.
Hier zaten duidelijk twee verschillende geesten tegenover elkaar. Maar wellicht begrepen ze juist op dát moment waar het om draaide. De kracht van hun gezamenlijke bedrijf zou niet voortkomen vanuit een gezapige consensus, maar juist vanuit de energie van twee totaal verschillende visies.
Toch zou Dick de uiteindelijke keuze moeten maken, het was ten slotte zíjn geld. Eén suggestie van Bevil trof hem in het bijzonder: Trek.
De naam ‘Trek’ was kort, simpel en gemakkelijk te onthouden. En het was op dat moment misschien geen aandachtspunt, maar ‘Trek’ klinkt ook internationaal, en kan in elke taal worden uitgesproken.
Dicks buikgevoel bewoog hem naar een stabiele, patriottische naam. Dat hij toch voor Trek koos, siert hem, en zegt veel over zijn ruimhartigheid. In de Pine Knoll volgde hij een gevoel dat tegen zijn zakelijk instinct inging: dat dit de juiste naam was voor dit nieuwe hoofdstuk.
De beslissing werd in stilte genomen, maar had bijzondere consequenties. Om te beginnen was het een compromis dat beide mannen nog dichter bij elkaar bracht. De naam vertolkte zowel de creativiteit van Bevil als de precisie van Dick. Kunst en ordening.
Daarnaast kon je de naam overal ter wereld gebruiken. Er zat ‘beweging’ in, en ‘reis’, precies datgene wat ze voor ogen hadden.