Veertien jaar geleden kreeg financieel manager LaToscia James (ofwel: LT) het idee om een triatlon te gaan doen. Ze kon niet eens zwemmen.
Als LT iets in haar kop heeft, dan moet en zal het gebeuren. Ze doet dat vervolgens met zo’n nonchalante vanzelfsprekendheid dat je denkt... dat zou ik misschien zelf ook wel kunnen.
Als je met LT praat, lijkt het alsof je al jaren vrienden bent, ook al spreek je haar voor het eerst. Ze heeft humor, neemt zichzelf niet al te serieus en stelt zich ontwapenend open op. Ze komt over als iemand die jou haar regenjas geeft en vraagt of je misschien haar paraplu ook nog wilt. Niet verwonderlijk dus dat LT graag gezien is. Er is iets aan haar waardoor je het gevoel krijgt dat haar succes op iedereen in haar omgeving afstraalt, alsof haar triomfen ons allemaal toekomen.
Toen LT zich in 2024 inschreef voor de Quadruple Anvil - een ultra-triatlon die vier keer zo lang is als een Ironman - besefte ze ook meteen dat ze een lange, eenzame voorbereiding voor zich had. Maar ze had buiten haar vrienden bij Trek gerekend.
Shane Brown, een coach bij Trek, begeleidde LT in de zeven maanden voor de race tijdens haar twee dagelijkse trainingen. Hoofdingenieur Biomechanica Kyle Russ perfectioneerde haar fietspositie en monteerde een aerostuur op haar Domane, om zo comfortabel mogelijk te kunnen fietsen. Allie Petersen, voormalig wedstrijdzwemster en financieel analist in het team van LT hielp haar met haar zwemtechniek.
Maar op de grote dag van de race zou LT er alleen voor staan, dacht ze. Ze moest 15 km zwemmen in open water, dan 720 km fietsen en tot slot nog 168 km hardlopen, het enige onderdeel waarop gangmakers waren toegestaan. Maar wie wil er nu midden in de nacht mee komen joggen, ergens in niemandsland?
Tijdens de 7,5 uur zwemmen werd LT vanaf het strand toegejuicht door collega's en vrienden. Bij het fietsen kwamen ze in auto’s voorbij, hangend uit het raam, maar haar doorzettingsvermogen werd tegelijkertijd zwaar op de proef gesteld: pijnlijke biceps, zadelpijn en saaie rechte stukken over donkere wegen. Tegen het einde van het looponderdeel kon LT nog amper haar armen optillen en moest ze zich naar haar handen buigen om te kunnen eten. Gesteund door de onverwachte parade aan steunbetuigingen kon ze ondanks alles toch blijven glimlachen.
Hoe Trek zich achter de viervoudige Ironman van een werknemer schaarde
Telkens als opgeven verleidelijk leek of de tijdslimiet onhaalbaar, dook er een nieuwe collega op. Ze liepen om de beurt mee, schreeuwden haar vooruit en trokken haar de nacht door.
“Dit had ik echt niet verwacht,” zei LT. “Maar ik kon het afzien prima verdragen dankzij alle lieve mensen die er voor me waren. Tegen de middag was mijn zicht weg, ik zag dubbel. Maar ik heb de hele tijd kunnen praten en lachen."
Toen LT samen met haar man aan haar laatste ronde begon, speelde hij het muziekthema van de film ‘Rocky’ op zijn telefoon en voelde het alsof er een heel dorp achter haar aan liep.
De tijdslimiet voor de race was 96 uur. LT finishte na 94 uur en 15 minuten, met in totaal slechts zes uur slaap. Een ongelooflijke duurprestatie die bijna ieders voorstellingsvermogen te boven gaat.
LT was de enige die de Quadruple Anvil helemaal volbracht (en wellicht ook de enige vrouw in de VS ooit). Maar terugblikkend op haar race was ze vooral geroerd over alle mensen die haar hadden vergezeld.
“Bij Trek heerst een andere cultuur. En ‘anders' is goed," lacht ze. "Ongelooflijk, zoveel mensen die mij hielpen en aanmoedigden. Ik was degene die ervoor wilde gaan, het was mijn lichaam dat werd ingezet. Maar het was de geest van iedereen binnenin mijn eigen geest die me over de finish hielp."