In 2015 introduceerde Trek een radicaal verbeterde versie van zijn langlopende racefiets. Het ging om de vijfde generatie van de Madone, die zo radicaal anders was dan zijn voorganger dat er eigenlijk sprake was van een nieuwe categorie.
Uiteindelijk was dat ook zo. De 2016 Madone werd het kroonjuweel van een opkomende categorie superbikes. Voor Trek was het de ’ultieme racefiets’, omdat hij de perfecte balans had tussen aerodynamica, comfort en een laag gewicht.
Journalisten waren onder de indruk. Renners waren onder de indruk. Klanten waren onder de indruk. Maar het team achter het project wist dat het nóg beter kon.
Een paar dagen na de lancering belegde senior industrieel ontwerper John Russell een vergadering. Alle medewerkers die hadden meegewerkt aan het concept en de creatie van de 2016 Madone waren erbij, plus mensen van de productafdeling, industrieel ontwerp, marketing en performance research.
Iedereen kreeg een paar Post-it notitieblaadjes en John vroeg: ”Hoe ziet ‘beter’ eruit?”
Iedereen mocht zijn of haar ideeën op de Post-its schrijven en ze dan op het nieuwe Madone-frame plakken. Toen iedereen klaar was, zat de fiets helemaal onder de papiertjes - nota bene de fiets die alom gezien werd als de beste racefiets ooit.
”Daar waren geen briefjes bij met ’Dit onderdeel is fantastisch, niet wijzigen aub.’” herinnert Directeur Productdesign Hans Eckholm zich nog. ”We zijn trots op wat we doen bij Trek, maar op zo'n moment gaat het niet om complimentjes. Dan telt alleen de onverbloemde eerlijkheid.”
Inzicht in het medogenloze proces van de heruitvinding van de Trek Madone
We hebben de beste fiets ooit gemaakt. Daarna hebben we er alles aan veranderd.
”Medewerkers van Trek zijn meer bij hun producten betrokken dan op alle andere plekken waar ik heb gewerkt,” aldus Eckholm. Op elk moment beschouwen werknemers de fiets als de uitkomst van hun eigen inspanningen. Ze voelen zich persoonlijk verantwoordelijk.”
Uiteindelijk bleek elk onderdeel van de 2016 Madone voor verbetering vatbaar te zijn. Het was een gigantische inspanning geweest om de 5e generatie Madone tot stand te brengen, en een even grote inspanning om de 6e generatie zo te verfijnen dat hij in 2019 in productie kon gaan.
”Het is een belangrijke oefening om te kijken wat je hebt gedaan en eerlijk te zijn over wat er beter had gekund,” aldus Eckholm. ”We hebben direct met het product te maken, maar het idee van voortdurende verbetering wordt overal gehanteerd binnen Trek. Wat je ook doet, je kunt trots zijn op je werk. Maar je mag niet denken dat dit het beste is, want dat is het niet.
Je kunt wel raden wat er daarna gebeurde. Een jaar na de lancering, met de testresultaten en feedback van dealers, renners en klanten bij de hand, kwam de 6e generatie van de Madone alweer onder het vergrootglas te liggen. En daarna de zevende generatie. En inmiddels de achtste. Volledig bedekt met Post-it-blaadjes, net als zijn voorgangers. En net als de modellen die nog zullen volgen.
Er is geen einde, perfectie bestaat niet. Maar dat houdt ons niet tegen om ernaar te zoeken.