Recreatie & Fitness: Jim Williamson - De eenzame fietser V - weer veilig thuis

16-05-2008 – 19-05-2008 Dundee
Dit weekend logeerde ik bij mijn broer en schoonzus en genoot van hun gastvrijheid. Enkele vrienden, die d.m.v. de reisverslagen volledig op de hoogte waren van mijn  belevenissen, kwamen me daar bezoeken. Verder ben ik nog wat vrienden van mijn ouders op gaan zoeken en heb ik met de hond van mijn broer lange wandelingen gemaakt. Ondanks dat ik hier heel lang heb gewoond voelt het niet meer als thuis, er zijn teveel dingen veranderd en het goede leven in Holland heeft ook mij veranderd.

19-05-2008 Dundee – Edinburgh 130 km
Hoewel ik vroeger al wel eens de afstand tussen Dundee en Edinburgh had gefietst, heb ik nooit eerder deze route (Northsea Cycling Route) gereden. De provincie Fife bestaat voor een groot gedeelte uit boerenland met hier en daar wat lichte industrie. De route is mooi met prachtige vergezichten over de Noordzee en de Firth of Forth. Over Edinburgh, de hoofdstad van Schotland is genoeg geschreven. Vanmiddag arriveer ik bij een vriendin die aan de rand van Edinburgh woont, daar wordt ik weer gastvrij ontvangen en alles is in gereedheid gebracht om mij een prettig verblijf te bezorgen, zelfs de whisky staat al klaar.

20-05-2008 Edinburgh – Hawick 85 km
Helemaal fris en uitgerust begin ik aan de rest van de tocht die niet meer langs de kust zal gaan, dat stuk heb ik al meerdere keren gereden, maar midden door Engeland. Er zijn wat zware klimmetjes over de Pentland heuvels, een mooie rit door de Moorfoot heuvels en langs de rivier de Tweed. In Galashields doe ik wat boodschappen en daarna heb ik een rustige lunch op de golfbaan in Selkirk. Ik peddel door naar Hawick waar ik mijn tent op een camping opzet. Achteraf gezien was het best een zware dag met wat gluiperige klimmetjes. Ik heb de Border Country altijd moeilijk gevonden.

21-05-2008 Hawick – Ninebanks 130 km
Ik ben nu aan de andere kant van “Hadrians Wall”. Na een mooie, maar zware dag door het grensgebied had ik gehoopt op een nacht slapen in een hostel, helaas was deze vol. Er bleek een grote groep kinderen uit achterstandswijken te verblijven. Ik raakte in gesprek met hun begeleiders die mij uitnodigden met hen mee te eten. Intussen klopte ik aan bij een boer tegenover het hostel met de vraag of ik daar mijn tent kon opzetten. Zoals gewoonlijk was dit geen probleem.

22-05-2008 Ninebanks – Scargill 80 km
Na een uitgebreid ontbijt met de groep, ging ik een nieuwe uitdaging aan in de vorm van een sterke zuidoosten wind en heuvels boven de 500 meter. (gechecked  op mijn GPS). Opnieuw dus een zware dag. Vanavond moet ik weer de boer op. Ik heb vreselijke zin in een potje bier maar ik vrees dat dat moet wachten.

23-05-2008 Scargill – Steeton 97 km
Het is nu gedaan met de rust vrees ik, ik ben inmiddels de Midlands genaderd, een zwaar industrieel gebied. De laatste uren van mijn tocht moest ik over een vierbaansweg rijden. Niet erg leuk voor fietsers. Vandaag kwam ik door het plaatsje Kettlewell, en heb daar alle locaties gezien waar de film “De Calendar Girls” is opgenomen. Het was een dag met lange klimmen en lange afdalingen en ik begin nu toch wel uit te kijken naar vlak gebied.

24-05-2008 Steeton – Hayfield 90 km
Voor de verandering had ik wind in de rug. Ik verlaat nu de Yorkshire Dales en kom in het Peak District met min of meer hetzelfde landschap, lange klims en lange afdalingen, de kilometerteller komt soms boven de 70 km per uur. De wegen zijn lekker breed en de fiets doet het uitstekend.

25-05-2008 Hayfield – Biddulph
Vandaag was waarschijnlijk de laatste dag in de grote heuvels, in het dal bij Macclesfield had ik uitzicht over “The Chesshire Plains” (de vlakten van Chesshire die helemaal tot aan Wales lopen).  Ik breng een paar dagen door bij mijn neef en zijn vrouw in Biddulph, rust wat uit, verorber grote hoeveelheden voedsel want zij vinden me te mager (ben wel een kilo of 6 afgevallen), en we kletsen bij tot in de kleine uurtjes, onder het genot van een goed glas whisky.

27-05-2008 Biddulph – Ashby de-la Zouch 130 km
Ik ga nu in zuidoostelijke richting over de zuidelijke Pennines, landschap dat te vergelijken is met Zuid-Limburg. Het probleem nu is om de dorpen en steden in het industriële hart van Engeland te ontvluchten. Het weer is slecht, hele dag regen. En mensen onderweg verzekeren me dat het morgen nog erger wordt. Leuk vooruitzicht.

28-08-2008 Ashby de-la Zouch – Ringstead 110 km
Opnieuw dus een dag met veel regen. Ik dacht dat ik de heuvels had gehad maar had geen rekening gehouden met de “Wolds”, golvend landschap, niet hoog maar voldoende om het tempo te breken. Ik arriveer in Thrapston waar volgens mijn kaart een camping moest zijn. Teleurgesteld moet ik vaststellen dat het veranderd is in een bouwproject. Ik moet dus weer op zoek naar een goede ziel met 2 vierkante meter grond. Maar ook dat is weer gelukt.

29-05-2008 Ringstead – Clare 150 km
Een super tocht vandaag over kleine landweggetjes met prachtige huizen en kerken, en een enkele windmolen. Het weer werkt niet echt mee, ook vandaag goot het de hele dag. De camping bij een abdij waar ik de nacht wilde doorbrengen, bleek alleen te worden verhuurd aan caravan clubs, aldus een lieve non. Maar het is me toch gelukt om een droge plek te vinden in de schuur bij een boer.

30-05-2008 Clare – Harwich 80 km
De tocht van vandaag ging over het algemeen over kleine, rustige wegen met veel mooie dorpen. Colchester gaf de nodige navigatieproblemen maar ik kwam er uiteindelijk goed doorheen en vervolgde mijn route over een mooie weg naar Maningtree. Het venijn zat in de staart want het stukje naar Harwich had weer een paar pittige klimmetjes. Aangekomen in Harwich heb ik eerst een plaats gereserveerd op de nachtboot naar Hoek van Holland. Deze zal om 23.45 uur vertrekken. Daarna wat rondgelopen en me tegoed gedaan aan een heerlijke pubmaaltijd met een lekker potje guinness. De afgelopen drie dagen had ik me niet kunnen scheren of wassen, het eerste wat ik dus deed toen ik was ingescheept, was  een uitgebreide douche nemen. Daarna, heel luxe, het alleen gebruik van een 5-persoons hut. Wat heb ik lekker geslapen.

31-05-2008 Hoek van Holland – Eemnes 130 km
Tot mijn verrassing bleek mijn schoonzoon Bob mij in Hoek van Holland op te wachten. Hij zou het laatste deel van de tocht met mij meefietsen. In Woerden aangekomen bleek een andere schoonzoon, Rick, zich aan te sluiten en, na eerst een kop koffie met appeltaart te hebben verorberd, arriveerden we tegen half 4 ’s middags in Eemnes. Daar bleek men ook niet stil te hebben gezeten; de vlaggen hingen uit, de voortuin was versierd en op de weg waren de laatste meters tot aan huis aangegeven. Buurman Kees-Jan had een groot aandeel gehad in deze voorbereidingen. Ik voelde me zeer vereerd en ook blij dat de tocht ten einde was en ik mijn familie weer in mijn armen kon sluiten. Uiteindelijk had ik 4200 km afgelegd in 7 weken tijd. En ondanks de vele ontberingen, was het zeer zeker de moeite waard. En, niet onbelangrijk, De Trek X500 heeft mij geen moment in de steek gelaten.